Filmy o tematyce śląskiej

zebrałem tutaj filmy o tematyce śląskiej.

oglądajcie, póki są dostępne.


Zbliżenia filmowe

Film dokumentalny o Antonim Halorze w ramach cyklu "Zbliżenia filmowe" TVP Katowice, realizacja Dagmara Drzazga, 2007. 

Dokument nawiązuje do zrealizowanego w 1989 r. filmu "Ulica, o której trochę wiem", jednego z ostatnich dzieł twórcy, który był wybitnym reżyserem, plastykiem, literaturoznawcą oraz badaczem historii i folkloru Górnego Śląska.


Pokaż mi swój śmietnik oraz Bar ying yang

Oprócz fabuły prezentujemy dwa dokumenty Banaszka "Pokaż mi swój śmietnik" oraz "Bar ying yang". W pierwszym ze wspomnianych filmów młody aktor udaje bezdomnego, który uciekł z domu i szuka schronienia na katowickim dworcu. Udaje mu się zaprzyjaźnić z hersztem śmieciarzy, z którym zgłębia tajniki życia śląskich kloszardów. Dokumentalna prowokacja zmienia się w film o dziwnej przyjaźni, potrzebie akceptacji i zachowania godności nawet w najbardziej urągających warunkach.

Drugi z wymienionych dokumentów to opowieść o barze o dziwnej nazwie Ying Yang, który mieści się w bocznej uliczce w centrum Siemianowic Śląskich. Jego właściciel, Ancik, stworzył miejsce, w którym spotykają się i spędzają czas bardzo różni luzie. Wielu z nich jest bez pracy, na zasiłku - wszystkich za to łączy specyficzny optymizm i pogoda ducha. Obserwujemy również bal karnawałowy dla stałych bywalców baru. Film odsłania nieznany powszechnie obraz Śląska.

 


Herkules

Reżyseria
Lidia Duda
 
Zdjęcia
Robert Jażdżyk

Krzyś Sawczuk ma 12 lat, jest dość drobny i niewysoki jak na swój wiek. Wyraźnie utyka na jedną nogę - to wynik porażenia mózgowego, z którym chłopiec się urodził. Dwie operacje nie usunęły kalectwa. Chłopiec nie stał się jednak kozłem ofiarnym dla swych rówieśników. Jest zaradny, otwarty. Mieszka z rodzicami i babcią w bytomskim Bobrku - najuboższej dzielnicy miasta. Wielu tamtejszych mieszkańców od dawna nie ma pracy. Bezrobotni od lat są także rodzice Krzysia. Matka pracowała kiedyś w masarni, ojciec był górnikiem. Teraz zarabia na utrzymanie rodziny zbierając złom i "chodząc na węgiel". Para się też kradzieżami. Podobnie jak żona nie stroni od alkoholu, ale ich dom nie jest typową meliną: skromnie urządzony, jest jednak w miarę porządny i czysty, Krzyś nie chodzi głodny.

 

Ojciec nazywa syna "Herkulesem" i trzyma twardą ręką, lecz nie bije go. Uważa jednak, że surowymi zakazami i nakazami uchroni go przed stoczeniem się na dno, o co w tym środowisku nietrudno. I choć ani on, ani matka nie dają chłopcu najlepszego przykładu, Krzyś jest pracowity i posłuszny, kocha rodziców. I już dobrze zna realia życia w Bobrku: wie, co znaczy z trudem wiązać koniec z końcem, zna wartość pieniądza, bo sam też próbuje zarabiać i pomagać rodzicom - zanosi do skupu zebrany przez ojca złom, zbiera węgiel na hałdach. Skrupulatnie rozlicza się z każdej zarobionej złotówki.

 

Pytany o swoją przyszłość, chłopiec mówi, że nie chce iść w ślady ojca, ale jeśli nie zdobędzie pracy, co mu pozostanie? Pójdzie kraść tak jak on. To często smutna konieczność. Krzysiowi trzeba wielkiego samozaparcia i wytrwałości, by nie poddać się losowi, by wyrwać się ze środowiska, które z góry stawia go na przegranej pozycji. Czy "Herkulesowi" starczy sił do walki o lepsze życie? Zasługuje na nie.

 





Reżyseria
Lidia Duda
  
Zdjęcia
Piotr Wąsowski

Krzyś wywarł wielkie wrażenie na dwojgu młodych ludzi z Warszawy, Sergiuszu i Kasi - wykształconych, dobrze zarabiających. Oboje jeszcze nie założyli rodzin, są parą przyjaciół. Po obejrzeniu filmu postanowili zabrać chłopca na wakacje - pierwsze w jego życiu. 13-letni już Krzyś bardzo się cieszył na ten wyjazd: nigdy wcześniej nie opuszczał Bytomia. Teraz ma okazję zwiedzić Warszawę, później jedzie ze swoimi opiekunami nad morze. Odwiedza miejsca, których nigdy dotąd nie widział, których może nawet sobie nie wyobrażał. Zachwyca go zarówno elegancka łazienka w warszawskim mieszkaniu, jak i wesołe miasteczko czy pływalnia. Poznaje inny świat, tak dalece odmienny od tego, co zna na co dzień. Jest radosny, rozluźniony. Ale każdy telefon do domu przypomina mu, że to tylko wakacje. Powrót na pewno nie będzie łatwy.



Reżyseria
Lidia Duda
 
Zdjęcia
Piotr Wąsowski

Film opowiada o śląskiej rodzinie. Narratorem jest nastoletni Tomek, który wraz ze swoimi starszymi braćmi – Krzysztofem, studentem reklamy i Wojciechem, uczniem szkoły policyjnej – filmuje uboższych mieszkańców okolicy. Tata Bogdan, były hutnik, przebywa na przedemerytalnym zasiłku, a matka Aniela pracuje jako sprzątaczka.

 


Czuję się bezradna wobec świata, w którym żyją moi bohaterowie

Reżyseria
Lidia Duda

Zdjęcia
Jan Zub

Przez kilka dni kamera towarzyszy grupie "klejobuchów" z bytomskiego Bobrka. Dokumentalny zapis życia chłopców w wieku od siedmiu do czternastu lat. Niektórzy z nich mieszkają na ulicy już od kilku lat.


Filmy o tematyce śląskiej

Publikacja 10 albumów, które wpłynęły na mój muzyczny gust.

Memuar z czasów zarazy. Lata dwudzieste XXI wieku.

Filmy drogi

Teksty chronione są prawem autorskim. Obsługiwane przez usługę Blogger.